Twórczością malarską zajmuje się od prawie 20 lat.
Z wykształcenia jest lingwistką, studiowała na Sorbonie w Paryżu. Fascynacja francuską kulturą (przede wszystkim literaturą i malarstwem) sprawiła, że spędziła w Paryżu kilkanaście lat. Naturalnym etapem rozwoju jej warsztatu malarskiego było odwiedzanie paryskich muzeów i korzystanie z oferowanych przez nich możliwości, w tym lekcji rysunku, kompozycji i wielu innych. Dzięki nawiązaniu kontaktu z lokalnym środowiskiem artystów miała okazję zaprezentować swoje obrazy szerszej publiczności min. na wystawie zbiorowej. Na Sorbonie zetknęła się z pojęciem formalnej analizy obrazu, a także analizy dyskursu i tekstu literackiego, które do dziś są jej pasją i inspiracją w twórczości malarskiej. Wyrazem tych zainteresowań są, między innymi, Księżyce – jeden z ostatnich cyklów jej prac. Obrazy takie, jak Świat Baśni czy Bajka są synergią emocji związanych z tekstami literackimi i obrazem. Od początku swojej twórczości maluje farbami olejnymi, a od kilku lat również akrylowymi. Nie ustaje w twórczych poszukiwaniach, ceni media, które wychodzą poza standardy oraz szuka w nich inspiracji. Wypracowała technikę malowania obrazów cienkimi warstwami, co nadaje pracom transparencji, wrażenia wielopłaszczyznowości i przenikania się poszczególnych elementów.

Jej malarstwo nie jest jednak jednorodne. Równie chętnie maluje stanowczymi pociągnięciami grubych warstw farby olejnej, tworząc obrazy, których podmiotem jest Miasto – bez ludzi i ulicznego zgiełku. W pełni zgadza się z Lebensteinem, który w odpowiedzi na krytykę stwierdził, że „ ja mam robić to, co ma wyrażać ten obraz i użyć takiej czy innej materii, która jest mi potrzebna. A ja nie jestem zapisany do klubu malujących grubo lub cienko”.